Over Paraguay

Hieronder heb ik al een enorm bericht getypt, maar dat gaat voornamelijk over wat ik heb gedaan en hoe ik me voel. Ik wil ook graag iets vertellen over mijn eerste indrukken van het land, de mensen en cultuur, want dat is ook heel belangrijk om te weten als jullie een beetje een voorstelling willen maken van mijn situatie hier. Morgen komt Ivan (en Shirley), mijn gastbroer, terug van een vakantie in Brazilië. Hij is de internet-man in het gezin, dus dan kan ik gewoon thuis op de computer en zal ik proberen ook wat foto´s op internet te zetten.



Allereerst.. het weer. Het is hier heel erg warm. Echt heel erg warm. En vochtig. Mensen douchen hier dan ook 2 of 3 keer per dag, en dat moet ook wel. Er staat ook niet veel wind, dus het is behoorlijk drukkend. Het regent hier niet vaak, maar als het regent, stopt het leven min of meer. Ik moest zo lachen toen ik het voor het eerst hoorde, als dit in Nederland zo zou zijn, zou je vrijwel altijd binnen zitten. Ik zal het uitleggen: De wegen hier zijn van steen of asfalt of van intens slechte kwaliteit. Met andere woorden, ze kunnen het water niet kwijt waardoor het een soort riviertjes worden. Er zitten hier heel veel enorme gaten in de weg, die zie je dan natuurlijk niet meer. Daarom blijven de meeste mensen thuis als het regent. Mensen gaan niet naar het werk (behalve kantoormensen enzo), kinderen gaan niet naar school, taxi´s en OV rijden niet. Geweldig toch?!



Paragayan time or real time? Dat is de vraag! Paraguayan Time betekent minstens 20 minuten nadat je hebt afgesproken. Dat kan behoorlijk ver gaan, bv: we spreken af om 8 uur. Maar als je pas om 10 uur komt aansjokken is dat no problemo.



De omgeving.. Het is overal heel erg groen. Ontzettend veel palmbomen overal, maar ook gewoon loofbomen. Zelfs in Asuncion, de hoofdstad en grootste stad van het land, stonden ontzettend veel bomen. David zei ´it´s like walking in a forest´. Dat is natuurlijk lichtelijk overdreven, maar je begrijpt het idee. Ik heb nog nooit zo´n groene stad gezien. Ook hier in Luque is dat zo. Luque is trouwens 17km van Asuncion, het is eigenlijk een soort voorstad. De straten zijn dus vaak gemaakt van stenen, in rijke buurten ligt asfalt. Maar vrijwel overal (behalve snelwegen ed) zitten de wegen vol met enorme gaten en kuilen. Er zijn in mijn buurt in Luque ook veel drempels. Daar zie ik het nut niet zo van, want door alle kuilen kun je toch niet snel rijden.



De huizen zijn ook weer een heel verhaal apart. Laat ik beginnen met zeggen dat de verschillen heel groot zijn. In Asuncion, bij de rivier, heb ik sloppenwijken gezien. Twee straten verderop staan dan plotseling villa´s. Je hebt hier rijk, upper middle class, lower middle class en arm. Mijn familie is denk ik lower middle class, maar Mariana en haar familie is duidelijk upper middle class. Alleen upper middle class en rijke mensen hebben bijvoorbeeld Airco. Mariana heeft ook een huishoudster in huis wonen. Dit kost zo´n 100 Dollar in de maand. Kun je nagaan hoe weinig die vrouw verdient.. Maar goed. Mijn familie heeft 2 huizen, dat is best apart. In het ene huis slapen de kinderen. Ik deel een kamer en tweepersoonsbed met Shirley (21jr). Ivan (17jr) en Eduardo (15 jr) slapen in de andere slaapkamer. Verder hebben we een woonkamer, keuken en badkamer. Het andere huis is 2 straten verderop. Je komt binnen in een klein winkeltje, dat Gloria (de moeder) runt. Wat die vader voor werk doet weet ik nog niet. In dat huis is een zijkamertje waar ik vanmiddag heb geluncht met Eduardo, een badkamer, keuken en slaapkamer. Alles is trouwens op dezelfde verdieping, alleen rijke mensen hebben meerdere verdiepingen. Wij hebben dus geen airco. We hebben wel van die ventilators aan het plafond. Dat hebben erg veel mensen, anders is het ook vrijwel geen doen. Verder hebben de huizen geen CV. In de winter gebeurt het dus vaak dat het buiten warmer is dan binnen. Dat komt doordat de winter hier een stuk minder lang duurt dan de zomer. Het is dus belangrijker dat de huizen zijn gebouwd voor zeer hoge temperaturen dan voor lage.



En tot slot, het eten. Ik heb nog maar 1x gegeten bij mn gastfamilie dus heel veel weet ik er nog niet over, maar ik zal vertellen wat ik weet. Veel mensen eten hier 6x per dag: ontbijt, dat is heel licht met wat brood, soms wat fruit en koffie en sap. Dan rond een uur of 11, koffie met wat te eten. Om ongeveer 2 uur volgt de lunch. Dit is de belangrijkste maaltijd van de dag, en is dan ook altijd warm. Vanmiddag had ik pasta met een salade. Rond 6 uur heb je weer een soort koffietijd met uitgebreide snacks. Er is een Spaans woord voor, maar dat ben ik even kwijt. Meestal volgt rond 9 uur dan het avondeten, maar dat wordt ook wel eens overgeslagen. Het eten wat ik tot nu toe heb gehad is heel lekker, maar ongezond als hel. Ze frituren hier bijna alles en eten weinig groente. Het belangrijkste hier is vlees. Een dag geen vlees is een dag niet geleefd, zou je bijna zeggen. De snacks om 11 uur en 6 uur zijn dingen als mini cakejes, croissantjes, gesuikerde broodjes. Zoete dingen in ieder geval. Veel mensen zijn hier behoorlijk dik, no wonder why! Ik hoop dat ik niet als een tientonner thuis kom.. Oh en verder drinkt iedereen hier heel veel cola. Tot slot: er is hier een speciaal soort drinken, terreré. Mensen lopen met een soort kan rond waar ijskoud water inzit. Er hoort een speciaal bekertje bij waar je kruiden in doet, tot de beker halfvol zit. Dan giet je er wat water bij en dat drink je met een speciaal rietje van een soort ijzer of zilver ofzo. De kruiden blijven dus achter in de beker en moet je elke paar dagen vervangen. Het smaakt een beetje als koude thee, maar dan redelijk bitter en met een lichte mintsmaak. Best lekker en typisch Paraguayaans.



Nou goed, lieve mensen, ik ga maar eens stoppen. Mariana en Gustado gaan me nu op een soort tour nemen door Luque, ben benieuwd! Sorry dat ik zo veel vertel, ik hoop dat jullie het leuk en interessant vinden om te lezen. Ik heb het op het moment heel erg naar mn zin. Morgen zal ik dus Shirley en Ivan ontmoeten en woensdag heb ik mn eerste taalles en begin ik met mn werk.
Ik hoop dat alles met jullie helemaal goed is. Ik mis jullie wel hoor, het is best raar om zo ver weg te zijn van jullie allemaal. Maar ook wel leuk gnagna, om eerlijk te zijn. Zal je zien dat ik de volgende keer snikkend van de heimwee mn blog zit bij te werken.. Anyway.
Ik hou van jullie, take care, yo estoy bien aquí en Paraguay :) Adios!