De familie is compleet

Buenos dias!

Mijn Spaans gaat redelijk snel vooruit. Natuurlijk niet zo snel als ik zou willen, maar Shirley zei al dat ik het snel leerde (aprendas rapido) en volgens haar was ik muy intelligente. haha. Ik baal wel een beetje want vandaag was eigenlijk mn eerste Spaanse les, maar die heb ik gemist. Marlene, van AFS, belde mij namelijk om 9 uur ´s ochtends en de les was om 8 uur begonnen. Grom. Nou ja, morgen dan maar. Volgens Marlene maakte het niet zo veel uit. Morgenochtend heb ik dus eerst taalles, volgens mij duurt dat 4 uur, en daarna moet ik naar mn werk. Aah spannend!

Dat Marlene en mn gastgezin zich totaal niet druk maakten over dat ik mn eerst les miste, heeft allemaal te maken met hun levensstijl. Alles is relaxed, rustig, muy tranqilomente. Aan de ene kant heel lekker, maar aan de andere kant is het net iets té voor mij. Ik ben, zoals jullie allemaal wel weten, behoorlijk ambitieus en kan niet goed tegen niks doen. Maar hier is niks doen juist de bezigheid van de dag. Dus dat is wel even wennen. Gister ben ik met Ivan, Eduardo, Viviana (vriendin van Shirley) en haar zoontje van 3 naar een soort park geweest en daar hebben we terreré gedronken. Dan doe je dus eigenlijk niks. Maar het is wel heel relaxed en het was gezellig. Ivan spreekt een klein beetje Engels, maar niet genoeg voor hele zinnen. Dat is wel fijn, want op deze manier leer ik Spaans en hij Engels :) Ivan is heel enthousiast (het wachtwoord voor de computer is Anne, hahaha) en volgens mij was het zijn idee dat het gezin iemand in huis zou nemen. Hij is nu voor het eerst sinds anderhalve dag niet bij me in de buurt, haha. En hij vroeg ook nog of het wel oke was dat hij even naar het andere huis zou gaan. Ik heb het idee dat ik genoeg laat merken dat ik het naar mn zin heb hier, maar daar moet ik verrekte uitgesproken in zijn willen ze het echt geloven. Dat is af en toe wel moeilijk hoor. Voorbeeldje: vind je het eten lekker? Ja? Echt? Wil je meer? Nee, echt niet? En dan, 10 minuten later: je houdt er zeker niet zo van? Zucht.. Maar dat heeft dan weer te maken met wat ik afgelopen weekend ook al had gehoord: mensen uiten hier hun liefde door je eten te geven. Het is vervelend om steeds nee te moeten zeggen, dus accepteer je ook wel dingen. En dan lach ik wel, maar ik spring niet een gat in de lucht ofzo. Maar ja, misschien wordt dat in de loop van de tijd wel anders. Het is (nog) niet heel storend.

Shirley is trouwens ook heel aardig, maar heeft iets minder geduld qua taal dan Ivan. Verder is ze ongeloofelijk ´extravagante´, met enorme sieraden en harde stem enzo. Haar grootste interesses zijn kleding, schoenen en parfum volgens mij. Verder nog even over mn gastouders: met die moeder kan ik niet zo goed praten, want zij praat megasnel en heeft kennelijk nog nooit gehoord van synoniemen of beschrijvingen bedenken voor een woord dat ik niet ken. Maar ze lacht wel lief en kookt lekker, dus ze zal het wel goed bedoelen allemaal. haha. Die vader is heel lief. Ik zat gisteravond nog even met em te praten. Hij vraagt veel over Nederland, dat is wel leuk. Ik vroeg hem op een gegeven moment hoe ik hem en Gloria zou noemen, en hij begon zo te glimmen bij het idee alleen al dat ik hem papá zou noemen dat ik dat maar ga doen. haha. Lieve pap en mam in Nederland, no need to be jealous, jullie zijn de enige echte hoor :) Mijn gastvader werkt trouwens in een soort bakkerij. Hij noemde het een ´confiteria´. Er is dus ook nog een derde huis.. haha. Maar verder is hij ook politief actief, voor de ´rode partij´. Kan iemand mij uitleggen wat dat waarschijnlijk inhoudt? Ze hebben hier 3 partijen: rood, blauw en liberaal.

Ik ga nog één dingetje vertellen voordat ik stop: vanochtend ging ik met Shirley en Edu naar zijn school, om hem in te schrijven. Heel maf, dat moet dus ieder jaar opnieuw. Het schoolgeld moest ook daar contant betaald worden. Apart he? Verder is het cijfersysteem hier heel anders dan in Nederland. 1 is onvoldoende, 2 is niet zo goed, blablabla, 5 is het best. Het is echt 1 t/m 5, ze werken niet met dingen achter de komma. Tenminste, niet op het rapport, bedenk ik me nu. Misschien losse cijfers wel.

Lieverds, blijf vooral reacties achterlaten en mailen, info uit Nederland is superleuk en ik vind het ook heel leuk om te horen wat jullie van mijn verhalen vinden :) Ik ga nu snel weer sociaal bezig zijn, anders gaan ze zich te veel zorgen maken.
Heel veel liefs en besitos uit Paraguay!