Ik ben net even met Ivan naar mn werk geweest. Geloof het of niet maar het heeft hier vanmiddag even geregend, met onweer, dus de wegen waren ontzettend zompig en vies. Vanwege de regen waren alle kinderen al opgehaald toen ik aankwam. Best vreemd was dat de mensen van het Day Care Centre nog helemaal niet wisten dat ik zou komen. De informatie die ik heb gekregen van AFS was niet speciaal voor mij gemaakt, maar voor AFS in het algemeen. Maar volgens mij hebben ze al wel eerder AFS´ers als vrijwilliger gehad daar, want ze wisten wel wie Marlene was en ze zeiden dat zij normaal gesproken altijd wel van te voren belde. Het was dus maar goed dat we vandaag alvast even gingen kijken. Die vrouw was superaardig. Ze zei dat het geen enkel probleem was dat ik nog niet zo goed Spaans kon, ik kan immers wel dansen en spelen met de kinderen. Ook vond ze het helemaal geweldig dat ik uit Nederland kom, want in Chili woont een kennelijk best wel beroemde Nederlandse ´hermana´, zuster (religieus), bij wie zij een keer op bezoek is geweest. Ze vond het heel jammer dat ik mn viool niet bij me heb (net als iedereen hier) en ze vond me mooi. Na een kleine ontdooi periode was ze dus heel aardig.
Over mijn uiterlijk gesproken: bijna iedereen maakt wel een opmerking over hoe blank, blond en rood in mn gezicht ik ben. Wat ik in Nederland altijd irritant vind om te horen, maar hier is het juist wel leuk. Het laat gewoon zien dat ik anders ben :)
Anyway, over het werk: ik heb morgen eerst van 8 tot 12 taalles. Dan ga ik thuis lunchen, en om half 3 ga ik werken. Om 5 uur sluit het Centre. Ik ben superbenieuwd, het zag er allemaal heel mooi uit. Jullie horen het later allemaal wel!
Heel veel liefs van een Anne feliz :)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
9 opmerkingen:
Hola Anne!
Pff, wat een indrukken maak je mee! Geweldig om te lezen. Ik had al wat verhalen van Marieke gehoord die je blog al een paar keer bezocht heeft maar als ik het nu zelf lees is het wel erg indruk wekkend. Met name je passages over het eten (zoals: "mensen uiten hier hun liefde door je eten te geven") spraken mij natuurlijk erg aan!
Anne, geniet van elke dag en we zullen je blog met veel plezier volgen! Doewie uit een grauw NL.
Martijn
ha die anne
ik lees je blog met erg veel plezier. Het is ook erg leuk om de blogs/mails van roos en jou door elkaar te lezen. Misschien moeten jullie er tzt maar een boek van maken ! Terwijl roos urenlang door het British museum hobbelt en rondshopt in londen loop jij door Asunsion te banjeren. Jij leert spaans en zij gaat italiaans leren! Heel apart...Volgens mij hebben jullie allebei de tijd van je leven! Geniet er maar van. liefs, janet
Hadie Anne,
Oeps dat zal wel even schrikken zijn geweest dat ze bij het Day Care Centre niet wisten dat je zou komen de volgende dag. Gelukkig accepteren ze dat dan ook weer heel makkelijk. Een voordeel van hun "muy tranqilomente"! Net als hun reactie op het missen van je eerste taalles. Scheelt een hoop stress, zo'n houding!!
Als je dit leest heb je je eerste taalles en werkdag erop zitten. Ben benieuwd naar je ervaring. Hier gebeurt niet veel bijzonders. Behalve dat er een tegenfilm wordt gemaakt op de veel besproken (nog steeds niet uitgekomen) film van G.W. In die tegenfilm gaan ze op zoek naar de levensgeschiedenis van G.W., naar z'n jeugd oa. Omdat, zo is de redenering van de makers, er toch ergens iets niet goed moet zijn gegaan in zijn jeugd waardoor hij nu zo'n fanatieke tegenstander is van het islamitische geloof.. De titel wordt "de tegenfilm". Ik vind het wel humor om op deze manier hem tegengas te bieden. Beter dan al die aandacht voor zijn film, want dat is natuurlijk precies wat hij wil.
Dag meid, tot de volgende keer.
Liefs,
Inger
Ha lieve An,
JW en ik zitten in een hotel in Zutphen je blog te lezen. Meissie, wat een belevenissen. Ik vind het eigenlijk niet te geloven dat we vorige week om deze tijd net je laatste pannekoekenavondmaal achter de kiezen hadden en vol ongeloof naar je koffer keken die MAKKELIJK dicht kon! Fijn dat je zo uitgebreid over de mensen, de sfeer, gebruiken etc. schrijft. Dat maakt het voor ons een beetje mogelijk om een beeld te krijgen van jou en je nieuwe omgeving. Tja, over onthaasten gesproken... In Indonesië zong een Hollands cabaretgroepje een liedje met het refrein: "Twee stappen: plof, even zitten hoor..." Daar heb ik 30 jaar niet aan gedacht, komt door jouw verhalen weer helemaal boven. En wat zal dat wennen zijn, zo'n superrelaxte houding van de mensen om je heen. Komt de stoom af en toe uit je oren en zo ja, hoe wordt daar op gereageerd?? Liefie, meer berichten weer over de mail; donderdagavond zijn we weer thuis.
Ben ook erg benieuwd naar je ervaringen op werk en taalles. Dag An, liefs van ons beiden en dikke kus van mam (die achter de bitterballen zit, Hollands frituur-kookideetje...)
Buona notte, Anne,
je ziet het, ik krijg ook al de smaak te pakken. Je bent er nog maar een week en je gaat als een speer! Als ik het goed lees heb je ook al een jonge aanbidder die je geen moment uit het oog wil verliezen, een pseudo papa, een moederkokkin die jou, mager, klein blond meisje als een volgestopt, levend bewijs van gastvrijheid over 5 maanden terug naar Nederland wil sturen èn een grote zus die je de kneepjes van de Paraquaanse mode zal bijbrengen. Vonden ze je cadeautjes mooi?
Vandaag zijn JW, Ida, Jos en ik samen naar een grote, prachtige expositie geweest van Jeroen Krabbé in Zwolle. Zij waren daar in de buurt vanwege een promotiefeest. Het was een voorproefje op onze gezamenlijke vakantie op Bali. Heel gezellig, lekker geluncht. Het moet gezegd worden dat je bloedmoeder er goed uitzag. Ze geniet en doet dus wat jij haar hebt aangeraden. Ze mist je wel, hoor, het was erg stil in huis vertelde ze. Voor mij is het ook leuk dat ze nu misschien wat meer tijd krijgt om onze vriendschapsbanden wat aan te halen. Lieverd, we wachten in spanning op je volgende hoofdstuk en wensen je veel plezier.
MARIANNE & JOS
Buona notte, Anne,
je ziet het, ik krijg ook al de smaak te pakken. Je bent er nog maar een week en je gaat als een speer! Als ik het goed lees heb je ook al een jonge aanbidder die je geen moment uit het oog wil verliezen, een pseudo papa, een moederkokkin die jou, mager, klein blond meisje als een volgestopt, levend bewijs van gastvrijheid over 5 maanden terug naar Nederland wil sturen èn een grote zus die je de kneepjes van de Paraquaanse mode zal bijbrengen. Vonden ze je cadeautjes mooi?
Vandaag zijn JW, Ida, Jos en ik samen naar een grote, prachtige expositie geweest van Jeroen Krabbé in Zwolle. Zij waren daar in de buurt vanwege een promotiefeest. Het was een voorproefje op onze gezamenlijke vakantie op Bali. Heel gezellig, lekker geluncht. Het moet gezegd worden dat je bloedmoeder er goed uitzag. Ze geniet en doet dus wat jij haar hebt aangeraden. Ze mist je wel, hoor, het was erg stil in huis vertelde ze. Voor mij is het ook leuk dat ze nu misschien wat meer tijd krijgt om onze vriendschapsbanden wat aan te halen. Lieverd, we wachten in spanning op je volgende hoofdstuk en wensen je veel plezier.
MARIANNE & JOS
He Anne!
Ik dacht dat ik automatisch een email kreeg bij nieuwe reactie, maar ik hoorde van Marieke dat dat niet zo was. Inmiddels ben ik helemaal bijgelezen van al je belevenissen en het klinkt erg indrukwekkend! Manana manana (ik hoop dat ik het goed schrijf) is daar het motto. Dat zal wel even wennen zijn.
In ieder geval veel plezier en ik zie naar je volgende update vanuit Paraguay!Fijn weekend!!!
Liefs,
Mirjam
Heeu Anne!
Zowee, wat een belevenissen. Straks wil je niet meer terug naar het kikkerlandje...
Heel knap hoe je alles op papier zet: je zou schrijfster moeten worden.
groet,
Daan
Hallo Anne
Vanavond al je berichtjes gelezen. Wat heb je al ontzettend veel meegemaakt in korte tijd. Leuk dat je waarschijnlijk dansles mag gaan geven. Ik wist helemaal niet dat jij zo'n enthousiaste danser was. Het is vast leuker dan 3 jarige peutertjes vermaken met krakemikkige Barbies maar het geeft wel te denken over de welvaart die wij hier allemaal zo gewoon vinden.
Geniet van alles, inclusief tropische regenbuien, hier hagelde en sneeuwde het van de week.
Veel liefs
Anke
Een reactie posten