Hallo iedereen!
Na een slopende vlucht, heel lang en met veel vertraging, ben ik afgelopen nacht om half 2 (in Nederland is het 3 uur later) aangekomen in Asuncion. Ik heb samen gereisd met Jeldau, een heel aardig meisje uit Friesland die hier een schoolprogramma gaat volgen. In Sao Paulo kwamen we nog een derde meisje tegen, Sabine uit Zwitserland. Dit weekend hebben we samen een introductieweekend, maar we zijn allemaal in verschillende steden geplaatst. Dat is wel jammer.
Ik zit nu achter de laptop van hele goede vrienden van mijn gastgezin, waar de vrouw wonder boven wonder Engels spreekt. Iedereen hier is ontzettend lief maar communiceren is behoorlijk lastig vanwege de taal. Ik heb de hele tijd de neiging om in tranen uit te barsten en dat doe ik dan ook regelmatig.. Hoewel ik niet heel verdrietig ben heb ik het idee. Maar ja, alles hier is anders, ik spreek de taal niet, het is gewoon even zwaar.
Maar het is hier wel heel mooi. Veel palmen, het is ontzettend warm maar het waait gelukkig wel een beetje. Ik zal later nog wel meer vertellen.
Ik ga zometeen naar het Oriëntatie kamp van AFS. Daar blijf ik het hele weekend, ik kom zondag dan weer terug bij mn gastgezin.
Mensen, denk aan mij maar maak je niet te veel zorgen. Het is gewoon even heel erg wennen maar iedereen is lief en ik ben overal welkom.
Heel veel liefs,
Anne.
6 opmerkingen:
hallo anne,
super om nu al wat van je te lezen! Die tranen schijnen de eerste tijd normaal te zijn. Ik heb nu zelf ook tranen in mijn ogen omdat ik met je meeleef. Je bent uit balans (jet-lag, cultuurschok etc) maar als iedereen lief is en je bent er een tijdje komt het wel goed en kom je weer in balans.Ik wens je een heel goede tijd en weet, dat er veel aan je gedacht wordt! veel liefs, janet
Olla, lieve Anne,
wat heerlijk te weten dat je goed bent aangekomen na zo'n enerverende reis. Ik herinner me nog goed het gevoel toen wij onervaren in 1976 in Indonesië aan-kwamen. Alles was vreemd en soms angstaanjagend. Al gauw wende het en werd alles veel leuker. Zo vergaat het jou ook vast wel. We leven met je mee. Veel liefs en een dikke kus van Jos en
MARIANNE
Lieve Anne,
Heerlijk dat je op deze wijze kunt communiceren. Wat fijn, dat het gastgezin je stond op te wachten op het vliegveld. Een fijn weekend met je AFS-vrienden. Maandag begint het echte leven. Heel veelk succes en plezier.
We houden kontakt.
Veel liefs van JW
Ha lieve An,
Na ons telefoongesprek en email, nu ook nog contact via je blog, geweldig! Kind, zet 'm op. Net als Marianne moet ik veel terugdenken aan mijn aankomst in Jakarta, én aan de eerste weken daar. Wat een chaos aan indrukken. Ik voelde me een soort Alice in wonderland. En weet je, over ruim 5 maanden ervaar je een omgekeerde cultuurschok... Lieve meid, meer nieuws stuur ik je per mail. Het meeleven gaat non-stop door :-) Liefs en dikke kus, mama
Hadie Anne,
Wat ontzettend leuk om zo snel je ervaringen van het weekend op je weblog te zetten. Ik had net vanmiddag je eerste verhaal gelezen en ben een hele tijd bezig geweest met te proberen een reactie geplaatst te krijgen, maar ik kon maar geen google-account aangemaakt krijgen....Nu eindelijk gelukt en dan staat meteen je volgende verhaal er al op! Fijn dat je dit weekend zo positief hebt ervaren en je weer weet waarvoor je dit grote avontuur bent begonnen. Das best belangrijk om grip op te houden, want dat helpt je om de moeilijker momenten door te komen. Ik vind je ongelooflijk dapper, meisje! Geweldig dat verhaal over de bussen daar: ik zie het voor me hoe jullie daar met de slappe lach proberen de bus op de juiste plek te laten stopppen;-) En hoe gaat het nu met het slapen? Verwacht je dat je de hele periode bij je pleegzusje in bed slaapt? Wat een verschil hè met onze gewoontes. Wel heerlijk dat je je zo welkom voelt en ook dat je, dankzij die vriendin van de familie, meteen iemand in de buurt had die Engels spreekt. Alle kleine beetjes helpen om te wennen!!
Nou meissie, zet 'm op. Je gaat er vast iets moois van maken.
Liefs,
Inger
Hi, lieve Anne,
Jos en ik hebben je verhaal in één adem uitgelezen." Ga zo door en het wordt een geweldig boek," zegt hij. Aan de warmte zal je wel snel wennen als je bloed dunner wordt, zeiden ze in Indonesië. Het zal niet meevallen om met 2 personen in één bed te moeten liggen. Een plekje voor jezelf in deze omstandigheden was niet gek geweest. Misschien kan je toch af en toe even alleen zijn in het huis van de kinderen van de familie. We zijn erg benieuwd hoe je v.a. woensdag het werk gaat vinden. We zijn trots op je en wensen je opnieuw veel succes.
Liefs,
Jos en Marianne
Een reactie posten