Werk, vrienden, familie, reizen

Lieve allemaal

Alweer een behoorlijke tijd geleden sinds mijn laatste bericht. Dat komt doordat ik het ontzettend druk heb gehad, maar ook doordat we nu geen internet meer thuis hebben. Mijn familie had geen geld voor de rekening. Ik verwacht dat we binnenkort wel weer internet zullen krijgen hoor.

Vorige week heeft er een belangrijke ontwikkeling plaatsgevonden in mijn werk op de Guardería. Maandag was niet zo´n goede dag, ik wist niet goed wat ik moest doen aangezien het door een nieuw rooster onmogelijk is om ´creativiteit´ te geven en ik dit ook eigenlijk niet meer wíl doen, omdat het gewoon niet gaat. Ik heb het 2 maanden lang geprobeerd, er is een eind en dat was kennelijk die maandag. Dinsdag had ik vrij en woensdag had ik me anderhalf uur verslapen.. Oeps! La hermana, oftewel de directrice, was hier zacht gezegd niet blij mee. ´Que te paso, Anne?´ vroeg ze. Tjsa, hoe reageer je dan. Mijn collega´s hadden niet aan haar doorgegeven dat ik de week daarvoor ziek was geweest, dus zij dacht dat ik gewoon had gespijbeld ofzo. Bovendien kwam ik volgens haar vaak te laat. Dit sprak ik tegen, maar bij nader inzien is het wel waar. Na dit gesprek werd het eigenlijk een erg goede dag, de beste tot dan toe. En donderdag, vrijdag, maandag en dinsdag waren het ook supergoede dagen. Ik had mijn ´eigen´ groepje peuters met wie ik elke ochtend ging buitenspelen. Verder hielp ik bij het eten geven (voeren) van deze peuters en de baby´s, en bij deze groep van de kleintjes in het algemeen. Nooit geweten dat ik baby´s zo leuk kon gaan vinden! Superschattig zijn ze en soms ook zo ontroerend.. En soms ronduit vies en dan springt een collega meestal in. Ik weet eigenlijk niet goed waarom, maar tot nu toe heb ik nog geen luier hoeven te verschonen. En eerlijk gezegd vind ik dat wel prima, haha. Laat mij maar een beetje baby´s de fles geven, in slaap wiegen en troosten als ze huilen, dan ben ik tevreden. En m´n collega´s volgens mij ook. Ik heb me nog nooit zo onderdeel van het team gevoeld als de afgelopen paar dagen. Daar ben ik echt superblij mee. Vorige week maandag had ik eigenlijk al half besloten dat ik van werk wilde veranderen, nu wil ik hier echt blijven!
Over mijn werk op de Academia de Danza valt niet veel nieuws te melden: het gaat gewoon ontzettend goed. Op woensdag heb ik maar 3 leerlingen (vandaag deed Oddny ook mee. Ze vond het superleuk en wil vanaf nu elke woensdag komen, haha), maar dit zijn wel de meest gevorderden en dus is dat juist ook wel leuk. Ze leren echt ontzettend snel en ik laat ze nu soms ook zelf passen bedenken. De moeilijkste groep is op vrijdagavond, ´las chicititas´ oftewel de kleintjes. Maar goed, ook dit gaat goed tot nu toe en ik vind het echt superleuk om te doen :) De tijden zijn niet erg gunstig en beletten me soms om naar bijvoorbeeld een feestje te gaan, maar dat heb ik er wel voor over. Sociale activiteiten genoeg!!

Afgelopen weekend ben ik op vrijdag wat gaan eten op la plaza met Claire en wat van haar familie. Mijn neef David, die nu dus ook bij ons thuis woont, en Ivan zouden ook komen maar dat ging natuurlijk weer niet door vanwege het een of ander. Tsja, ik ben er nu wel aan gewend dat ik met dit soort dingen niet van hun afhankelijk moet zijn. Als ze komen is het leuk, als ze niet komen is dat weinig verrassend. Hoewel David trouwens wel een superaardige jongen is hoor! Ik heb het er laatst zelfs even met hem over gehad dat het me zo verbaasd dat deze familie zo langs elkaar heen leeft, en hij vind dit ook niet echt prettig. Hij vraagt me altijd hoe het met me gaat, met mn werk, van alles. Ik weet niet zo goed hoe ik het in het Nederlands moet zeggen (heel erg, ik weet het) maar hier noemen we zo iemand ´demasiado bueno´. Wat dus heel positief is.
Zaterdag ging ik in de namiddag naar Asunción. Ik ging eerst bowlen met Tim en Braden (dat doen we behoorlijk vaak ja. Voor mij hoeft het niet per se, maar als zij me meevragen vind ik het prima), daarna wat eten bij Tim thuis en toen gingen we, ook samen met Angeles, naar een karaokebar! Karaoke is hier echt een heel populaire uitgaansmogelijkheid. De eerste bar was verschrikkelijk saai. We hebben 2,5 uur gewacht voor we eindelijk aan de beurt waren om te zingen! Daarna zijn we dus snel weggegaan naar een andere bar, die een stuk kleiner en gezelliger was. Daar kwamen we nog 2 collega´s van Braden tegen, wat erg gezellig was. Toen we thuiskwamen was het al licht, een uur of half 7.

Vandaag, woensdag, heb ik niet gewerkt (vandaar dat ik dinsdag in de Guardería was, wat normaal mn vrije dag is) omdat ik de ´defiles´ van de ´colegios´ wilde zien: de optochten van de middelbare scholen door het centrum van Luque. Dit in verband met Onafhankelijkheidsdag, morgen. Morgen is het 15 mei en dus ook moederdag. Moederdag is hier echt ontzettend belangrijk, vandaar dat de defiles de dag ervóór worden gehouden. Het was erg leuk om te zien, ik ben samen met Oddny en Jennifer gaan kijken. Iedereen was in schooluniform, maar er waren een aantal groepen die ´uitverkoren´ waren om bijvoorbeeld te trommelen of om te ´gooien met stokjes´. Dit klinkt heel dom en kinderachtig, maar ik weet gewoon echt het woord niet. Ik hoop dat jullie snappen wat ik bedoel: het zijn altijd meisjes, die wat trucjes uithalen met een stok van hier ongeveer een meter lang. In Nederland zijn die dingen korter. Het woord lijkt wat op marionet geloof ik.. Oke ik schaam me dood maar ik kan het echt niet beter uitleggen! In ieder geval, deze meiden gaven als ´groet aan de bestuurders van Luque´ een kleine demonstratie, daarna volgden de trommelaars en daarna alle andere leerlingen van het colegio. En dit zo´n 15 keer :) Grappig om te zien dat de privaatscholen echt anders waren: mooiere uniformen, betere shows, de leerlingen gemotiveerder.

Morgen is het een nationale vrije dag, om twee redenen: día de independencia en día de la madre. Ik ga morgenochtend eerst kijken naar het defile van Ivan in zijn colegio (zijn colegio ging niet het centrum in, geen idee waarom niet) en daarna ga ik naar Ciudad del Este! Ik ga daar tot zondag logeren bij een meisje die uit IJsland komt. Ciudad del Este ligt vlakbij het drielandenpunt met Brazilië en Argentinië, vlakbij de watervallen daar (las cataratas de Igaizu) en vlakbij ´la represa´: dat is een enorme waterdam, om energie op te wekken. Dankzij deze dam is Paraguay de grootste exporteur van dit soort energie ter wereld. Die dingen ga ik dus bekijken dit weekend! Heb er superveel zin in. Paraguay heeft niet veel toeristische plaatsen, maar la represa y las cataratas son muy famosas!

De volgende keer dus een reisverslag :)
Ik hoop snel weer wat van jullie allemaal te horen. Ik ben hier heel gelukkig, maar denk ook vaak aan ´mijn mensen´ in Nederland.
Heel veel liefs van ´jullie´ Anne.