Mijn eerste (en hopelijk niet laatste) reis gemaakt in Paraguay! Donderdag, na el defile van el colegio van Ivan ging ik met de bus naar Ciudad del Este. Hier eerst even een foto van de majorettes (ondertussen heb ik van mijn Nederlandse mama gehoord dat ze zo heten.. haha) en daarachter de vlaggendragers. De vlag helemaal links wordt gedragen door Ivan, hij was er supertrots op. De meiden voeren hun show op voor de directrice en vrijwel alle moeders van de kinderen van el colegio. Het was namelijk niet alleen onafhankelijkheidsdag maar ook moederdag. In mijn vorige bericht heb ik al verteld dat moederdag ontzettend belangrijk is, eigenlijk belangrijker nog dan de onafhankelijkheid. Los van de majorette meiden waren er nog een aantal opvoeringen van zang en Danza Paraguaya, en ook vertelden een aantal meisjes voor de microfoon hoeveel ze van hun moeder hielden. Schattig!
Goed, dus na el defile ging ik eerst met de gewone bus naar la terminal in Asunción. Ik kwam hier om 5 voor 12 aan, dus ik haalde precies de bus van 12 uur. Het was een supercomfortabele bus en bovendien had ik niemand naast me. Om 5 uur kwam ik aan in Ciudad del Este. Deze stad ligt in het oosten van het land, bij het drielandenpunt met Brazilië en Argentinië. Het is een jonge stad, 55 jaar oud, maar behoorlijk groot. Het enige doel van de stad is handel. Het centrum is één enorme markt, de goedkoopste van Paraguay. In la terminal van Ciudad del Este heb ik nog een Amerikaans stel ontmoet, toen het meisje naar de wc wilde en niet begreep dat ze daarvoor moest betalen. Ik heb toen even als tolk gefunctioneerd, echt leuk haha. Over zo´n 5 weken komen ze waarschijnlijk weer naar Asunción en wie weet dat we dan wat afspreken :) Donderdagavond hebben Sunna (het IJslandse meisje bij wie ik sliep) en ik een tijd zitten kletsen en een film gekeken, gewoon relaxed. Sunna woont trouwens in Hernandarias, dat is een stad vlabkbij Ciudad del Este.
Vrijdag gingen we eerst het centrum in. We hebben wat prullaria gekocht, maar ik heb ook nep Puma schoenen gekocht voor 70.000 Guaranies, wat ongeveer 11 euro is :) Na een korte tussenstop thuis, gingen we samen met een ander IJslands meisje en Manu (Belgisch, hij is van mijn groep) naar la represa de Itaipu! Dit is de grootste dam ter wereld. Het voorziet Paraguay van 95% van de vraag naar energie, en Brazilië 25%. We zijn ´s avonds gegaan, omdat op vrijdagavond la iluminación plaatsvindt: de dam wordt dan verlicht. Er wordt ook wat muziek afgespeeld. Al met al was het behoorlijk indrukwekkend, ik ben echt blij dat ik het heb gezien.
Zaterdag gingen we naar het buitenland! Las cataratas de Iguazu (watervallen) zijn namelijk deels in Brazilië en deels in Argentinië. Ik was zo ontzettend slim geweest om mijn paspoort te vergeten mee te nemen vanuit Luque, dus we konden niet naar Argentinië. Brazilië is geen enkel probleem, want het is slechts een kwestie van de brug over Río Paraná oversteken. Van controle is alleen sprake als je veel spullen bij je hebt. Dus goed, we namen eerst de bus naar Ciudad del Este. We hebben toen wat geld gewisseld voor Braziliaanse Reales, en toen namen we de bus naar Foz. Van daaruit ging een bus naar het park van las cataratas. Wéer een kleine bustocht, we zijn uitgestapt waar de ´cataratas trail´ begon. Deze trail is niet eens zo heel lang, maar we hebben er zo´n 3 uur over gedaan. Telkens dachten we namelijk dat dít het mooiste plekje was, maar iedere keer werd het beter. Deze watervallen zijn veruit het meest indrukwekkende stuk natuur dat ik ooit heb gezien. Ik heb gewoon geen woorden om het te beschrijven. Ik voelde me heel klein daar. Het was de combinatie van het zicht van de cataratas, het gevoel van het water en de geur van zowel het park als de watervallen. Geweldig. Bovendien was het prachtig weer :) Niet extreem heet, maar een heerlijk zonnetje.
Haast tegenover de ingang van dit park, is een ander park: el parque das Aves; het park van de vogels. Hier zijn we ook geweest. We hadden helaas maar anderhalf uur om alles te zien en het park is echt enórm. Dat was dus behoorlijk doorlopen, maar ik heb ontzettend veel gezien. Tig verschillende soorten papegaaien, dit was een heel groot onderdeel. Verder: toekans, struisvogels, pauwen, krokodillen, schildpadden, slangen (zelfs een anaconda, ieuw!), een vlindertuin met vlinders en kolibries.. en meer :) Het park was heel mooi, het pad was op zo´n manier aangelegd dat je af en toe echt het gevoel had door de jungle te lopen. Bovendien waren veel plekken ´open´: de vogels vlogen je bij wijze van spreken om de oren. Ook dit park was erg indrukwekkend.
´s Avonds zouden we eigenlijk uitgaan in Ciudad del Este, maar Sunna´s zus was ´acting Paraguayan´ en omdat we van haar afhankelijk waren qua vervoer, ging het niet door. We hebben toen maar weer een film gekeken en daarna naar bed. Zondag ging ik om 13.00 uur met de bus terug naar Asunción. Deze bus was helaas een stuk minder comfortabel: kleiner, zonder airco, hij stopte erg vaak waardoor we er een uur langer over deden en bovendien was er niet voor iedereen een zitplaats! Voor mij gelukkig wel omdat ik al vroeg was opgestapt, maar later werd het echt proppen. Daarna weer met de gewone bus naar Luque. Daar heb ik even wat gekletst met mn familie, ze waren superblij voor me. Jaja, ze leren het wel! Ook heb ik David en Ivan mijn ongeveer 600 foto´s laten zien.. haha.
Vandaag weer lekker gewerkt op la Guardería en op la academia de Danza. Ik had vandaag een ontzettend grote groep, ik schat zo´n 20 leerlingen! Er was nauwelijks genoeg ruimte en natuurlijk was het behoorlijk wat geklets met al die meiden, maar het ging erg goed :)
Ik kan (en wil) haast niet geloven dat ik nog maar 2,5 maanden over heb..
1 opmerking:
Hadie Anne,
Eindelijk dan weer een "krabbeltje" van mij (dit is hyves jargon, dat leer ik op m'n werk. Ik heb er zelf nog niet aan meegedaan, maar t klinkt wel "cool", haha) Wat een prachtige foto van de watervallen zeg! Ik kan me voorstellen dat het heel indrukwekkend is om daar te lopen/staan.Ik word jaloers!!!
En dat moederdag daar zo belangrijk is: hm, het lijkt me een goed plan om die gewoonte mee te nemen naar Holland. Vind jouw Nederlandse moeder (jemig, wat klinkt dat vreselijk, alsof je een adoptiefkind bent) vast niet erg. En als je het dan ook nog even overdraagt aan mijn dochter, dan ben je mijn held ;-). Overigens zit die dochter nu midden in haar examenweken, kun je je dat voorstellen?? Dat zal voor jou vast een eeuwigheid geleden lijken.
Wat leuk dat je 20 meiden op je dansles had. Je wordt nog eens heel populair daar. Dan gaan er vast heel wat tranen vloeien als je weer weggaat.
Nou lieve Anne, veel plezier maar weer daar. Ik lees nog steeds met heel veel plezier je blog!!
Liefs,
Inger
Een reactie posten